Even iets wat niets met sieraden te maken heeft, maar ik moet mijn frustratie even kwijt (gaat trouwens nergens over, maar toch). Al ruim anderhalve maand fiets ik op een half lege band, die ik elke dag moet oppompen om mijn ritje te halen zonder op mijn velgen te fietsen. Zoals dat gaat met van die kleine dingen, wen je al snel aan de ‘work-around’ (ja sorry, ik zit de hele dag tussen de IT-ers). Nu begon ik me er de laatste weken toch heel erg aan te irriteren, dus had ik me voorgenomen om vorige week donderdag mijn band te plakken. Door allerlei redenen (het regent, vriendin kwam langs, dagje uit, maar vooral GEEN ZIN) heb ik dit nog weten uit te stellen tot vandaag. Wel had ik om mijn schuldgevoel wat te verzachten dit weekend een bandenplaksetje, nieuw velglint en binnenband gehaald.
Maar vandaag was het zover! De band wordt geplakt. Gelijk wanneer ik uit mijn werk kwam heb ik mijn fiets ondersteboven gegooid (ook maar voor ik in de verleiding kwam om iets anders te doen en een excuus te verzinnen). Daar ging ik dan. Met de bandenlichters aan de slag…ging wat moeizaam, maar het lukte. Velglint was helemaal verteerd, dus goed dat ik nieuwe had gekocht. Maar ehhh…hoe krijg ik in godsnaam dat ding eromheen zonder mijn wiel eraf te halen? Niet dus! Dan maar dat lint doorgeknipt (tsja, weg van de minste weerstand). Ok, maar dan weer aan elkaar zien te krijgen. Lijmen lukte niet. Nieten ging ook niet, want mijn nietjes zijn op. Hmmm…dan maar een gaatje perforeren en met een touwtje bij elkaar houden. Ja je moet toch wat!
Op naar de volgende missie, de band plakken. Het gaatje vinden bleek nog veel lastiger dan ik dacht. Met zeepsop kon ik hem niet vinden. Dan maar een emmer water gepakt en die band in gedoopt, stukje voor stukje…ook niks. Ben ik zo een half uur bezig, zie ik vanuit mijn ooghoek ineens zeepsop bij het gaatje opborrelen. Miniscuul! Dat kon ook niet anders, want ik kon er dagelijks nog op fietsen met 1 keer goed pompen. Plakkertje erop en klaar is Kees. Even oppompen en in water dopen. Geen gaatje meer te bekenen. So far so good. Dus ik die band weer terug op z’n plek doen. Met die bandenlichters de buitenband weer op z’n plek doen. Nou dat viel me nog best mee. Band weer opgepompt……maar hoe hard ik ook pompte, hij werd niet hard!
Ok, dat was het moment dat ik even een scheldwoordje heb laten ontglippen. Kon ik weer van voor af aan beginnen. Weer die band eruit gehaald, kijken waar het gaatje zat. Nou dit keer was er geen ontkomen aan! Twee plakkers had ik ervoor nodig. Maar nog steeds ontsnapte er lucht. Nadat ik nog 5 plakkertjes aan de band heb versleten, begon ik toch overtuigd te raken dat dit geen zin had. De binnenband moet vervangen worden. *Zucht*
Nou dat was een uitdaging van een hele andere orde, want een band plakken was nog tot daar aan toe, maar een band vervangen is een onbekende wereld voor me. Dapper heb ik nog wat moersleutels gepakt en die moeren (of bouten, weet ik veel) losgedraaid. Maar helaas kwam ik niet verder dan dat. Ik kreeg met geen mogelijkheid dat wiel los.
Moe, maar niet voldaan heb ik het maar opgegeven. Het werd immers al donker en ik had nog niet gegeten… Kortom, ik heb het probleem na een nutteloze avond alleen maar groter gemaakt. Morgen maar met het OV naar mijn werk….